Ken je dat?…iets steeds weer tegenkomen en er bijna van ‘in de ban’ raken? Dat heb ik met de Leidse Meelfabriek. Ik citeer mezelf: “Mooi vind ik ‘m, die Meelfabriek. Het gebouw heeft mij nooit gestoord met zijn aanwezigheid, vaak is zijn locatie zelfs wel handig als wegwijzer…’En dan draai je bij –de Meelfabriek- de brug op, de stad in’ Ja toch? Maar veel mensen denken anders over de verlaten gebouwen en zo kwam hij aan bijnamen zoals: Gedrocht, Monster, Grauwe ellende en Meelmisére. Ooit komt er iets moois van was mijn stellige mening…” 

Mooi

Voordat ik over het ‘moois’ verderga mijn eigen band met de Meelfabriek. Meneba bracht meel bij mijn vader in onze Bakkerij in Voorschoten. Als klein meisje wist ik dus al van die enorme fabriek in die grote stad Leiden die letterlijk en figuurlijk de broodnodige grondstoffen aan ons familiebedrijf leverde. Ik trouwde met een Leidenaar en ging niet zo ver van de, toen nog werkende kolos, wonen. Sindsdien heb ik de betonnen reus dagelijks gezien…we kregen een band, dat beton en ik…zéker vanaf het moment dat de fabriek stopte, de stille reus werd met de dag mooier en interessanter.

Opzoeken en opschrijven!

Ik stond op een dag model voor mijn vriendin Carolina D’Andrea in die lege Meelfabriek, toen ze nog op de fotovakschool zat. Daar kwam ik op het idee om eigenaar Ab van der Wiel voor Sleutelstad en Nu.nl in mijn Hakketak-tijd. te vragen en het verhaal over het gebouw waar ik inmiddels smoorverliefd op was geworden uit de eerste hand te horen. Zijn trots, zijn historie, zijn mogelijkheden en zijn toekomst, wie wist eigenlijk het fijne van die oude fabriek? Hoogtijd om dat eens neer te pennen, vandaar mijn citaat hierboven.

Verantwoording

De Meelfabriek is nu continue in beweging, je kon het al lezen in mijn blogs als je die moeite daarnet nam. Het project zal zich in de komende jaren ontwikkelen tot een woon-leef-studeer-winkel-en leisure object in Leiden wat zijn weerga niet kent en wat zo mogelijk nog bekender wordt dan zijn oude gedaante! “Je zal maar verantwoordelijk voor de metamorfose die nu uitgevoerd wordt, zijn” dacht ik soms als ik de fabriek weer zag.

Leuk!

‘Ik kom ook nog eens bij jou langs’ zei een van mijn KRMT-vakbekwaamheid leerlingen op zijn laatste lesdag vorig jaar tegen mij. “Prima, was mijn antwoord, weet je hoe je moet rijden?”.”Rijden? ik kom toch zeker lopen?” We hebben er hartelijk om gelachen, Edwin Zwart woont namelijk slechts 1 blok verderop aan dezelfde Leidse singel als mijn kantoor- en trainingsruimte is. Edwin is technisch directeur van van der Wiel bouw en ontwikkeling en in die zin verantwoordelijk voor de technische uitwerking en realisatie van de plannen met betrekking tot de metamorfose van de Meelfabriek.

3e titel

Ik mocht Edwin begeleiden naar makelaar KRMT, de 3e titel achter zijn naam. Samen hebben we de puntjes op zijn examen-i gezet en nog lang nagesproken over dat intrigerende Leidse gebouw waarvan ik de ontwikkelingen de komende jaren nieuwsgierig blijf volgen. Al was het alleen maar uit oogpunt van bouwkunde A ;-)